Walking football: Allemaal grijze Pirlo’s

Een stuk over Walking Football – wandelend voetbal voor heren op leeftijd, waaronder in dit geval Piet Fransen – dat een tijdje geleden in het Dagblad van het Noorden stond. Op de een of andere manier deden ze me aan held Andrea Pirlo denken…

Allemaal grijze Pirlo’s

In de rubriek ‘Schaduwsporten’ ontdekt André van den Ende de wereld die schuil gaat achter sporten die niet bij iedereen even bekend zijn, die in de schaduw staan van veel beoefende sporten. Deze aflevering een speciale editie over het kleine neefje – of eigenlijk de oudere oom – van voetbal: Walking Football.

GRONINGEN Wat hebben zo’n dertig grijze heren van boven de zestig die op een vrijdagmiddag bij GVAV-Rapiditas een balletje trappen gemeen met de Italiaanse Champions League-finalist en voetbalgod Andrea Pirlo? De fluwelen traptechniek? Het  zongebruinde lichaam? De baard?

Niets van dat alles – nou ja, sommige heren op leeftijd hebben een snor, bezoeken vast eens een zonnebank en met die traptechniek is het soms ook best in orde, maar de grootste gemene deler is iets anders. Ze wandelen. Pirlo doet het te midden van zich uit de sloffen rennende superatleten als Paul Pogba en Arturo Vidal. Hij sjokt, raakt nooit een bal kwijt en strooit met prachtige passjes.

De grijze Pirlo’s op Sportpark Kardinge wandelen dus ook. Sommigen willen wel rennen, maar het mag simpelweg niet. Ze doen aan Walking Football. Een uit Engeland overgewaaide vorm van voetbal, waarbij niet gerend mag worden, er geen fysiek contact is toegestaan en er wordt afgefloten als de bal boven heuphoogte komt. Het Nationaal Ouderenfonds, de Eredivisie CV en de Vriendenloterij haalden Walking Football naar Nederland. Onder de vlag van enkele BVO’s wandelvoetballen iedere week honderden zestigplussers in het trainingspak van hun favoriete voetbalclub. En FC Groningen doet dus ook mee.

Onder de naam OldStars hijsen zich iedere week een kleine dertig enthousiastelingen in een groenwit trainingspak van de FC om training te krijgen van Rik Liezenga van Total Soccer Network. ,,En ze zijn soms nog bloedfanatiek. Ze willen nog altijd winnen. Maar de doelstelling van het Nationaal Ouderenfonds is dat ouderen gezonder gaan leven. Uiteraard is ook de gezelligheid een belangrijk onderdeel van zo’n trainingsdag’’, zegt Liezenga voorafgaand aan de training.

Dat blijkt. Eén van de heren loopt het veld op en wijst op het ronde bierbuikje dat onder z’n groene jack schuil gaat. ,,Ik heb de bal al meegenomen’’, grapt hij. En zo wordt er meer gelachen. Jaap Dekker, wandelvoetballer van het eerste uur, moet het ontgelden vanwege z’n felgele voetbalschoenen, maar slaat hard terug naar trainer Liezenga als die bij het uitzetten van een oefening van een briefje moet spieken: ,,Kun je het allemaal niet meer onthouden, trainer?’’ Voetbalhumor verleer je niet. De lachsalvo’s die gedurende de training over het kunstgrasveld schallen zijn niet op één hand te tellen. Het is een gezellige boel.

En dan doet FC Groningen-legende Piet Fransen nog niet eens mee vandaag. Normaal staat Mister FC Groningen tussen de mannen op het veld, maar een fysiek ongemak laat dat nu even niet toe. Hij blijft deze middag langs de lijn staan. Wie er dan nu de beste is, vraag ik aan Fransen. ,,Die is niet echt aan te wijzen’’, antwoordt hij droog.  Hij legt ook uit wat het Walking Football soms zo frustrerend kan maken. ,,Als een bal twee meter bij je vandaan is, kun je je moeilijk inhouden om niet toch te gaan rennen.’’

Het is te zien bij het partijtje dat de heren, verdeeld over twee kleine veldjes, aan het spelen zijn. ,,Hohohoho’’, roept Fransen als iemand zich niet kan bedwingen en een sprintje inzet om een bal binnen te houden. En ook de woorden van Liezenga voorafgaand aan de training worden bewaarheid. Het gaat er fanatiek aan toe. Met name de stemmen van Nanno Kranenborg en Sytze Zijlstra zijn bijna onophoudelijk te horen. ,,Kom op jongens, actie!’’ en ,,Hoppa!’’ als het team van Sytze eindelijk weet te scoren. Maar bovenal zie je ze toch genieten op het veld.

Dat geldt ook voor Gerard Turksema, die er vandaag voor het eerst bij is en bij zijn eigen vereniging VV Niekerk ook wat wil opzetten voor de zestigplussers. Hij heeft al heel lang niet meer gevoetbald en dat is een beetje te zien aan z’n trainingskloffie: een gekreukeld kort broekje met dito shirtje en voetbalschoenen waarbij de wondersloffen van Sjakie fonkelnieuwe kicksen zouden lijken.

Ze hebben ook niet hetzelfde effect als de sloffen van Sjakie. Gerard mist twee dotten van kansen. ,,Eén van die twee ballen had er sowieso in gemoeten’’, zegt Turksema na afloop van de training met de dictie van een profvoetballer die net het kampioenschap verspeeld heeft. Maar er is toch vooral voldoening van z’n gezicht af te lezen. En dan moet de derde helft nog beginnen: net als wijnliefhebber Pirlo drinken de OldStars een lekker glaasje wijn na afloop. Ze hebben het verdiend.